[DiaRy] ...Japan and I...~

posted on 13 Nov 2009 23:41 by pakarang in DiaRy

 

เฮ้อออ...ช่วงนี้เรื่องทงบังมีแต่เรื่องพาให้เครียด

คนรอบตัวแนนก็จิตตกกันเป็นแถว...

วันนี้เลยจะมาอัพบลอคให้ฉีกห่างออกจากเรื่องน้องๆบ้าง

ไม่รู้ว่าจะห่างออกไปได้ซักกี่มิลกันอะนะ

คำเตือน: ตามหัวข้อเลยค่ะ DiaRy เพราะงั้นก้จะเป็นเรื่องของแนนล้วน

เวิ่นเว้อเกินห้ามใจกันไป  ใครไม่อยากอ่านปิดไปได้เลยค่ะ หุหุ

 

 

 

เรื่องของเรื่องก็คือ ช่วงนี้เข้าไปอ่านบลอคของพี่สาวคนหนึ่ง

ที่ได้สามีเป็นคนญี่ปุ่นและไปใช้ชีวิตอยู่ที่ประเทศญี่ปุ่น

อ่านๆไป ก็เลยเริ่มย้อนกลับมาคิดถึงตนเอง....

จะว่าไปในชีวิตแนน ก็มีเรื่องที่ต้องผูกพันกับคนญี่ปุ่นมากมายเหมือนกันนะ

เริ่มมาตั้งแต่รุ่นพ่อ...

พ่อแนนปลื้มญี่ปุ่นมาตั้งแต่สมัยเรียน

พ่อเคยเล่าให้ฟังว่า เมื่อก่อนหนังสืออะไรที่เกี่ยวกับญี่ปุ่นไม่ได้มีเหมือนสมัยนี้

แล้วไอ้ที่มีก็โคตรจะแพง...พ่อก็ได้แต่ไปขอของเขามาอ่าน

และพ่อก็ตั้งใจไว้ว่าจะต้องหาทางไปเรียนต่อที่ญี่ปุ่นให้ได้

(ความฝันเหมือนกันจริงๆ ทั้งพ่อและลูก )

ในที่สุดความฝันของพ่อก็เป็นจริง...พ่อได้ไปเรียนต่อญี่ปุ่นด้วยทุนของรัฐบาล

ซึ่งเป็นโครงการแลกเปลี่ยนข้าราชการครูของทางญี่ปุ่นกับทางไทย

ตอนนั้นแนนเกิดแล้วด้วย...จำได้ว่าพ่อไปญี่ปุ่นนานมาก ไปเป็นปีๆเลย

แต่พ่อก็จะส่งของมาให้เสมอๆ ตอนดอกซากุระบานพ่อก็ส่งกลับมาให้ดู

(ตอนนี้ซากุระนั่น...แม่ก็ยังเก็บไว้อยู่เลยล่ะ ^ ^)

แล้วก็มีพวกตุ๊กตากระดาษ ของเล่นต่างๆ และจดหมาย

พอแนนโตขึ้น...ก็เจริญรอยตามพ่อเลย ^ ^

ตอนป.6 ก็เริ่มติดการ์ตูนญี่ปุ่น (พวก มิมิ อะไรแบบนี้ ^ ^ ใครทันบ้างเอ่ย)

เข้าม.ต้น มาแบบตัวเป็นๆ กันเลยทีเดียว  

พอดีที่โรงเรียนมีโครงการรับนักเรียนแลกเปลี่ยนของ AFS และ Rotary

ก็เลยมีเด็กญี่ปุ่นสองคนมาเรียน...ชื่อ ทาคุยะ และ จุมเป ^ ^

อ้อ ขอขยายความนิดนึง โรงเรียนนี้ชั้นม.ต้นจะเป็นหญิงล้วน

ส่วนม.ปลายจะเป็นสห เพราะงั้นการที่มีหนุ่มน้อยหน้ามนที่เข้ากระแส J trend

มาเรียนในสายม.ปลายเนี่ยจึงเป็นที่ฮือฮามากกกกกกก

วารสารโรงเรียนแทบทุกเดือนต้องไปสัมภาษณ์สองคนนี้

และมีหรือที่อิแนนจะไม่กรี๊ดดด ธาตุไฟแตกกันเลยทีเดียว 55555

แนนแอบกรี๊ดทาคุยะคุงล่ะค่า

ทาคุยะและจุมเปนั้นมีบุคลิกที่แตกต่างกันมากๆ

ทาคุยะ เรียนชั้นม. 5 เป็นคนเงียบๆ ขรึมๆ ตาตี่ๆตามแบบฉบับญี่ปุ่นเด๊ะ

(แนนว่าหน้าตา รูปร่างของทาคุ คล้ายๆนิโนะแห่งอาราชิล่ะ

ซึ่งตอนนั้นแนนก็กรี๊ดนิโนะอยู่ก็เลยหลงทาคุได้อย่างง่ายดาย 55555)

ส่วนจุมเป เรียนชั้นม. 4 จะเป็นคนร่าเริง อัธยาศัยดีมากก ตาโตๆ (ญี่ปุ่นตรงไหน -*-)

แต่ไม่เป็กอิแนนอ่ะค่ะ รอดตัวไป 5555 (คนนี้ก็หน้าตาคล้าย มัตสึ จุน แห่งอาราชิเช่นกัน)

เออว่ะ!! ทำไมหน้าตาอิสองคนนี้มันคล้ายนักร้องวงเดียวกันเลย - -"

อันตัวแนนนั้นก็ม. 3 5555 แต่บ้าผู้ชายซะละ เกินเด็กจริงๆๆ

ทั้งสองคนมาเรียนที่โรงเรียน 1 ปี

ในช่วงเทอมแรกก็ไม่ได้มีอะไร ก็เจอทาคุบ้างตามโรงอาหาร ใต้ตึกเรียน สนามบาส

อ้อ ลืมบอกไป แนนเป็นสมาชิกชมรมบาสค่ะ เล่นมาตั้งแต่ป.6 และพี่ผู้ชายที่สนิทกับทาคุ

ก็อยู่ชมรมบาสกันทั้งนั้น อิแนนเลยมีผลพลอยได้คือทาคุมายืนดูเพื่อนซ้อม(เล่นบ้างบางครั้ง)

จนกระทั่งช่วงปลายปี ในวันลอยกระทง...

พ่อกับแม่ก็พาไปลอยกระทงที่อ่างน้ำแห่งหนึ่งของจังหวัดที่เขาจัดงานกันทุกปี

โดยปกติทุกๆปีครอบครัวแนนชอบไปลอยกันที่ทะเลมากกว่า เพราะคนไม่เยอะ

แต่ปีนี้น้องสาวต้องมาเล่นดนตรีไทยในงานนี้

ก็เลยถือโอกาสมารับน้องกลับและมาลอยกระทงด้วยเลย

เดินเข้าไปในงานกับพ่อและแม่ได้สักพัก ก็เจอสิ่งมีชีวิตหน้าตาคุ้นเคย

กำลังโดนกระเทย..รุม!! -*-

เหอะๆ ตอนเห็นก็...อร๊ายยย ทาคุนี่นา แต่พอพิจารณาสภาพแวดล้อม

เฮ้ยยยย....ทาคุกำลังจะเสียตูด เราที่เป็นชะนีจึงยอมไม่ได้!!

หันไปบอกพ่อกับแม่ว่าเดี๋ยวตามไปที่เวที ขอไปทักเพื่อนแป๊บนึง

แล้วตรงปรี่เขาไปทักทายทั้งสองหนุ่มทันที...ทั้งๆที่ก่อนหน้านี้ไม่เคยคุยกันมาก่อน(เนียน)

สองคนนั้นพอเห็นแนนปุ๊บก็เหมือนเห็นหนทางการเอาตัวรอด

รีบหนีออกมาจากฝูงเก้งกว้างทันที - -"

และอิแนนจึงได้ทราบความจริงว่า เหตุที่โดนกระเทยรุมก็เพราะ....

ลอยกระทงไม่เป็น มัวแต่ยืนงงๆ หันรีหันขวาง รู้ตัวอีกทีฝูงเก้งห้อมล้อม -*-

(ก็นะ...ญี่ปุ่นสองคน ที่เกิดมาเพิ่งเคยเจอประเพณีลอยกระทง

แค่ในมือพวกแกสองคนถือกระทงอยู่อิแนนก็ทึ่งแล้วค่ะ - -")

แนนก็เลยสวมรอย....เอ๊ย อาสาพาทั้งคู่ไปลอยกระทง

ตอนเดินไปท่าน้ำ อิจุมเปเขาก็เดินดุ่มๆ ไปมิได้สนใจกรุเล๊ยยยย

โดนกระเทยงาบไปอีกนี่ตรุไม่ช่วยนะคะ!!

ส่วนทาคุก็เดินข้างๆไปกับแนน  ช่างมีความสุขอะไรเช่นนี้

(เอ๊ะ!! หรืออิจุมเปมันรู้ทันความคิดชะนี เลยเดินแยกหนีไป

ถ้าเป็นงั้นก็ขอบคุณมากน๊าจุมเป 55555)

มาถึงท่าน้ำ...ก็บอกๆทั้งคู่ไปว่าต้องทำอย่างไรบ้าง

พอทั้งคู่กำลังจะเดินไปที่ริมตลิ่ง ทาคุก็หันมามอง เชิงว่า...

แล้วแกไม่ลอยกระทงเร๊อะ?

อิแนนก็เลยแสร้งว่ากระทงอยู่กับแม่ สงสัยพ่อกับแม่คงเอาไปลอยแล้ว

และเป็นไปตามแผน!! ทาคุก็เลยบอกว่างั้นมาลอยด้วยกันไหม

เยี่ยม!! หึหึ แกไม่รู้ล่ะสิว่าปกติชายหญิงที่ลอยกระทงคู่กัน

เขาเป็นอะไรกัน วะฮ่ะฮ่ะฮ่า  (ทาคุ: อย่าคิดอกุศล ตรุแค่สงสาร - -")

ลอยเสณ้จก็คุยอะไรอีกนิดหน่อยแล้วแยกย้ายกันกลับบ้าน

จากนั้นความสัมพันธ์เราก็ดีขึ้น 55555 กล้าพูดดดดด

จริงๆคืออิแนนกล้ารุกเต็มตัวนั่นเองค่ะ!! กร๊ากๆๆ  

(คำเตือน: ถ้ารับไม่ได้ให้ปิดไปซะ อินี่ก็เป็นแบบนี้ล่ะค่ะ จีบปู้ชายก่อนไม่ผิด!!)

พอได้คุยไปสักระยะยิ่งกรี๊ดคร่า

แนนว่าผู้ชายญี่ปุ่นนี่มีความคิดเป็นผู้ใหญ่เร็วพอสมควรนะ...

ม.5 ถ้าเทียบกับพวกรุ่นพี่ผู้ชายในชมรม ไอ้พวกนั้นมันยังเถื่อนแว๊นกันอยู่เลย

แต่ทาคุนี่นิ่งสงบและสุภาพบุรุษมากๆ

ยิ่งช่วงหลังๆ ทางเดินกลับมาบ้านของแนนและทาคุเป็นทางเดียวกัน

วันไหนที่ไม่มีเรียนพิเศษก็จะเดินกลับบ้านด้วยกันทุกวัน

(คืออินี่ไปดักรอ พอทาคุมาก็เดินไปทักและเนียนเดินกลับด้วย ซะงั้น!!)

ตอนนั้นก็ยังไม่รู้สึกถึงความเป็นสุภาพบุรุษอะไรหรอกเพราะยังเด็ก

แต่ทุกครั้งที่เดินด้วยกัน ทาคุเป็นคนเดินติดริมถนนและให้เราเดินถัดเข้ามา

ตอนแรกๆก็ไม่ได้สังเกต แต่มีอยู่ครั้งหนึ่ง...

แนนโฮมรูมสาย ออกมาทาคุก็เดินไปก่อนแล้ว เลยวิ่งตามไป

แต่อิตอนรีบเดินขึ้นไปตีคู่เนี่ย ดันเดินไปโผล่ทางซ้ายของทาคุ

นั่นก็คือฝั่งริมถนนนั่นเอง....

ทาคุหันมาทักทาย และออกเดินไปสักสองสามก้าว เขาก็หยุด

ไอ้เราก็เดินนำหน้าไปแล้วก็งง...หยุดทำไมวะ??

แล้วเขาก็เบี่ยงตัวมาเดินฝั่งริมถนนเอง   

ตอนนั้นก็ยังงง...จนเมื่อไม่นานมานี้ระลึกเรื่องนี้ได้ ก็เลยนึกได้ว่า...

ที่ทาคุทำแบบนั้นก็คงเพราะการเดินฝั่งริมถนนมันอันตราย

เวลาจะข้ามถนน เขาก็จะเดินฝั่งที่รถต้องวิ่งมาถึงก่อน

อร๊ายยยย ช่างสุภาพบุรุษจริงๆคร๊า

แล้วเรื่องอื่นๆที่ประทับใจมากๆในตัวทาคุก็เช่น...

วันนั้นทาคุเดินกลับกับเพื่อน เราก็เลยต้องเดินคนเดียว

ระหว่างทางเจอรถเข็นขายน้ำ เราเลยซื้อน้ำแดงมากิน

ทาคุเดินตามมาพอดีก็มียิ้มไรกันไป แล้วเขาก็เข้ามาซื้อน้ำส้มจากร้านเดียวกัน

แต่พอเดินออกมาจากรถขายน้ำ เพื่อนทาคุก็เดินแยกไปอีกทาง

เราก็เลยได้เดินกลับกับทาคุ ^ ^

แล้วทาคุก็ทักขึ้นมาว่า...เมื่อกี้กินน้ำแดงใช่ไหม ปากแดงเลย >////<

อร๊ายยยย ช่างใส่ใจในรายละเอียดเล้กๆๆน้อยๆๆจริงๆๆ

แต่ว่า...วันนั้นอ่ะชั้นทาลิปมาย่ะ ปากเลยแดง -*- เซรงงงง

 

อีกเรื่องก็คืออย่างที่บอกไปตอนต้น...ทาคุเนื้อหอมมากกกกกก

ได้ตำแหน่งหนุ่มฮอตอันดับ 1 ของโรงเรียน (ทั้งที่มันอึมครึมขนาดนี้ -*-)

ทั้งนี้ทั้งนั้นทาคุเลยได้เดินในขบวนพาเรดของโรงเรียนด้วย

อิแนนก็เลยมีหน้าที่(เหรอ???) ตามไปเก็บภาพของทาคุ

หลังจากวันงานก็เอารูปไปล้างและอัดมาให้ทาคุด้วย

เป็นภาพตอนทาคุใส่ชุดไทย นุ่งโจงกระเบน

ให้เสร็จทาคุก็ขอบคุณไรกันไป แล้วเราก็เดินจากมา

แต่พอเราเดินคล้อยหลังไปเท่านั้นแหละ หูของข้าพเจ้าก็ได้ยินชะนีฝูงหนึ่ง

เข้ารุมทึ้งขอดูรูปที่เราอัดไปให้ แถมยังหน้าด้านขอรูปจากทาคุอีกต่างหาก

(เหล่าชะนี: ย่ะ แกไม่หน้าด้านเล๊ยยย ตามจีบเขาเนี่ย -*-)

ไอ้เราเลยไปแอบฟัง...ใจจริงอยากกระโดดขาคู่ถีบชะนี

แต่ไม่ได้ค่ะ เราต้องสร้างภาพที่งดงามต่อหน้าทาคุ

ยังไม่ทันให้เพ้อเจ้อไปมากกว่านั้น ทาคุก็แลดูเริ่มอารมณ์เสีย

บอกชะนีเหล่านั้นไปว่า....อันนี้เพื่อนให้มา ให้ไม่ได้!!

เยี่ยมค่ะ!! มันต้องอย่างนี้สิเพ่!!

เมื่อโดนเหวี่ยงแบบนั้น ชะนีเลยล่าถอยไป เพราะทุกคนรู้ดีว่าทาคุมันดาร์ค

ยุ่งกะมันเยอะๆๆ มันจะกัดเอาได้ค่ะ -*-

 

ที่เล่ามายืดยาวเนี่ย สรุปอิแนนก็ได้แต่เฝ้าจีบทาคุต่อไป

จนเขาเรียนจบกลับประเทศนั่นแหละ อินี่ถึงเลิก 555555

 

ง่วงแล้ววววว ไว้ค่อยมาเขียนเพิ่มดีกว่า

 

Comment

Comment:

Tweet

ฮ่าๆ เหมือนอ่านนิยายเลย น่ารักดีจัง ^^

#3 By THEPEPX on 2009-11-18 09:08

เหอๆ เกวเอารูปลงเหอะ อยากเห็นๆ ^__________^

ความเป็นสุภาพบุรุษแบบนั้น
พบได้ในผู้ชายไทยช่วงกะลังโปรโมชั่นอ่ะ
ณ ขณะนั้นจะให้มานอุ้มเดินก็ยังได้อ่ะ
แต่พอหมดช่วง
เวลาข้ามถนน กรูก็ต้องข้ามก่อน
เดินฟุตบาทกรูก็ต้องอยู่ริม ประมาณนั้น
โอ้ น่าเศร้าใจกะประชากรชายไทยจิงๆ T T
- - - -

ชักอยากรู้เรื่องวาเลนไทน์กับคุ๊กกี้นรก
รับอัพ เด๋วมาอ่าน
อิอิ

คิดถึงว่ะ
confused smile

#2 By llsa-ku-rall on 2009-11-16 12:03

โหยยยยย ทำไมไม่เขียนต่อให้จบเนี่ย...

จุมเปไม่ใช่เป็กเมิง แต่ตอนนั้นกรุก็หลงมันอยู่นะ...คนที่ดูเหมือนจะโต แต่เอาเข้าจริง เด็กจัง...

มีรูปอยู่กะเมิงมั้ย ต้องการให้กรูแสกนรูปมาแปะบลอคเมิงป่าวววว กรุยังเก็บไว้อยู่ อิอิ

นี่ๆๆ อย่าลืมอัพเรื่องวาเลนไทน์กับคุกกี้นรกด้วยล่ะ

นี่แค่ทาคุ พาร์ทเดียวยังไม่จบ แล้วปู้ชายยุ่น อีกเป็นกระตั๊กของเมิง จะจบมั้ยเนี่ย

#1 By ★~* Keawy *~ ★ on 2009-11-14 13:06


MusicPlaylistRingtones
Create a playlist at MixPod.com