[2007/10/13] เตรียมตัวรับเทพเจ้า

วันนี้ตั้งใจจะตื่นแต่เช้า จะได้ตื่นขึ้นมาทำพวงกุญแจดงบังต่อ แต่...เหอๆๆ..กว่าจะขุดตัวเองจากเตียงได้ปาไป 10.30 น. เจริญค่ะ นัดเจี๊ยบไว้บ่ายโมง ณ สยาม พวงกุญแจก็ยังทำไม่เสร็จ หึหึ ดีจริงๆ สุดท้ายก็รีบอาบน้ำแต่งตัวและนั่งทำพวงกุญแจต่อจนเสร็จไป 2 อัน (ของตัวเอง(แจจุง)และของพี่วรรณ(ยุนยุน)) แล้วรีบบึ่งไปสยามพร้อมด้วยสัมภาระหอบใหญ่ เหอะๆ -_-" ดั่งย้ายบ้านเลยทีเดียว และก่อนเริ่มการช้อปปิ้งหาซื้อเสื้อแดง ก็ได้เอาสมบัติบ้าทั้งหลายไปฝากไว้ร้านพี่นิด

เดินเวียนโบนันซ่ากะเจี๊ยบไป 1 รอบและสยามอีก 1 รอบก็ยังไม่มีเสื้อถูกใจ เลยไปหาไรกินและแยกกับเจี๊ยบตรงใต้โรงหนังสยามเพื่อไปช้อปต่อคนเดียวที่ประตูน้ำ

สุดท้ายได้เสื้อสีแดงไม่มีลายมา 3 ตัว(ของแนน เกว ชุ)เอามาตัดตกแต่งเอาเอง 555+ และวันนั้นยังเดินไปเจอกระเป๋าตังค์สีทองอร่ามยี่ห้อ colorful  กรี๊ดดดดดดด เห็นแล้วนึกถึงกระเป๋าแรงๆของใครบางคน เลยตัดสินใจซื้อมา 5555+ เชื่อเลยเกิดมาไม่เคยเจอผู้ชายคนไหนชอบสีทองเลยเหอะ เหอๆๆ คิมแจจุงคุณแรงได้ใจจริงๆ

 เมื่อเดินทางกลับมายังที่พัก(หอพี่น้องอะเกน)และจัดการชำแหละ เสื้อยืดสีแดงธรรมด๊า ธรรมดาให้กลายเป็นเสื้อแหวกเปิดอกเรียบร้อยก็ถึงเวลาเข้านอน(ตอนเวลาตี 1 กว่าๆ) ก็เป็นอันจบภารกิจการเตรียมตัวรับเทพเจ้า

[2007/10/14] เทพเจ้าเสด็จ

จากเมื่อคืนที่กว่าจะได้นอนก็ตี 1 กว่าๆเข้าไปแล้ว และต้องตื่นตอนตี 3 เพื่อจะออกมาถึงสยามตอนตี 4 เหอะๆๆมาถึงก็เจอยัยหลิงใส่เสื้อแดงแรงฤทธิ์เดินโฉบอยู่หน้าพารากอน 555+ ก็เลยไปนั่งเม้าท์ๆกันอยู่สักพัก พอบรรดาแฟนคลับเริ่มมีการเคลื่อนไหวไปตามจุดต่างๆเพื่อต่อแถวเข้าลานพารากอน แนนก็เลยเลือกไปต่อบนรถไฟฟ้าทางขึ้นฝั่ง MK (หุหุ แอบตื่นเต้นนิดส์นึง เกิดมาไม่เคยได้วิ่งข้ามถนนหน้าพารากอนมาก่อน กี๊ดดด เพราะเทพเจ้าทำให้เราได้ประสบการณ์ใหม่ๆเสมอ)

พอประมาณ 6 โมงกว่า ประตูรถไฟฟ้าก็เปิดให้พวกเราเข้าไป และไปยืนออกันตรงรั้วกันทางเข้าลานพารากอน และก็รอ ร๊อ รอ หึหึ นั่งเมาท์กะพี่วรรณ พี่เจี๊ยบ เกว พี่ตูน พี่ส้ม น้องตุ๊ก ไปเรื่อยๆ สักพักนัทก็มา พร้อมทั้งโทรมาบอกว่านัทสะดุดบันไดเลื่อนเลือดออก - -" กรำ น้องชั้น มันจะไม่เอ๋อสักวันได้มั้ยนั่น แถมไล่ให้ไปทำแผลก็ไม่เอา เหอะๆๆ จะเอาสีแดงของเลือดแสดงถึงความเป็นแคสซี่ซะงั้น

จนประมาณ 10 โมงได้มั้งความโง่ของคนจัดงานก็ปรากฏ เหอะๆ (จริงๆก็ปรากฏมานานละ ขี้เกียจพูด..ชิ) มันเปิดเอารั้วกั้นออกจะถ่ายคนขยับเข้าไปในลานอีกนิด เพื่อที่จะได้ไม่เกะกะทางดินรถไฟฟ้า เฮ้ออ บอกมันแล้วว่าอย่าเปิดเพราะเด็กจะกรูกันเข้า ให้ค่อยเอนรั้วไปดีกว่า หึหึ เป็นไงละไม่เชื่อชั้น รั้วพังไปเป็นแถบ แถมแฟนๆบางคนเจ็บตัวอีก เวรและกรำ - -"

เท่านั้นยังไม่พอ ยังแสดงถึงความโง่และการประเมินค่าความแรงของเด็กไทยสมัยนี้ต่ำไป  พอใกล้เวลาเปิดรั้ว เค้าเดินมาบอกว่าเดี๋ยวจะเปิดประตูให้เข้า และจะแจกบัตรคิวสำหรับคนที่จะมาซื้อบัตร กร๊ากกกกกก ขอขำให้ฟันร่วง เมื่อกี้เมิงไม่เห็นเร๊อะว่าเด็กกรูกันขนาดไหน ห่วย!! คิดว่าบัตรคิวจะเอาอยู่มั้ยห๊า หึหึ และสิ่งที่กลัวก็เป็นจริง จากการอัดเบียดยัดเยียดของคนเป็นพัน เมื่อมีทางออกเกิดขึ้นคนทั้งหมดจึงดันตัวเองทะลักออกไปทางรูนั้นแล้วเป็นไงละคะ เหอๆๆ ล้มสิคะ แนนล้มทั้งตัวเลย ลงไปนอนกะพื้นแล้วเด็กไทยสมัยนี้แรงค่ะ แรงได้อีก คนล้มอย่าข้ามค่ะ แม่งมันเหยียบไปเลย แนนกะพี่วรรณล้มกันสองคน กรีดร้องแทบตาย กว่าการ์ดจะมาดึงตัวขึ้น มันเป็นประสบการณ์ที่เลวร้ายมาก หวาดผวากันไปเลย ร้องไห้น้ำตาไหลพรากๆ จนการ์ดเดินมาถามว่าไหวมั้ย เอาวิลแชร์มั้ย อ๊ายยย ชั้นยังไม่พิการย่ะ T-T และยิ่งพอคิดได้ว่าถ้าดงบังมาอาจจะเจอแบบนี้ก็ทำเอาร้องหนักเข้าไปอีก เหอะๆๆ เป็นเอามากนะเรา - -"

แต่ก็นับเป็นจุดเปลี่ยนของเรื่อง (หึหึ ดูเป็นทางการดีมะ) เพราะจากการที่เจอแบบนั้นเราจะไม่เอาตัวเข้าไปเสี่ยงกะพวกเด็กบ้าพวกนั้นอีก หลังจากเข้าห้องน้ำล้างตัวและแต่งหน้าใหม่ (เยินจากการร้องไห้ เหอๆ) เราก็เข้าไปทานอาหารกันในเอสแอนด์พี่ และเปลี่ยนโลเกชั่นมารอน้องๆที่หน้าลีวายในสยามเซ็นต์แทน 5555+ ดั่งสวรรค์เข้าข้าง การรอด้านในนี้ช่างแสนสบาย แดดก็ไม่ร้อน นั่งรอ นั่งเมาท์กันเพลิน หุหุ สมาชิกในตอนนั้น ก็มี พี่น้อง เราะ หมอเพลิน พี่สาวของเราะ น้องอ๊อบ(แวะมาหาแป๊บนึงแล้วจากไป^-^ ดีใจที่ได้เจอน้องอีก ไม่เจอกันนานมาก) และไอเกว พอบ่ายๆเค้าก็ปิดห้างและเริ่มกันคนออก (ได้ข่าวว่ากว่าน้องจะมาเกือบ 6 โมงมันกันคนตั้งแต่บ่าย 3 ได้มั้ง เหอๆๆ) พร้อมกับเอาเหล็กกั้นขึ้นกันทางที่น้องจะเดิน (เหล็กกั้นแบบในคอนครั้งที่แล้ว แข็งแรงแน่นหนามากๆ ชอบๆ น้องจะได้ไม่เจ็บตัว) และดั่งสวรรค์กลั่นแกล้งคนด้านนอกตรงลานพารากอน เมื่อ ฝน ลม พายุ โหมกระหน่ำแบบไม่ลืมหูลืมตา ทั้งที่ตอนเช้าแดดร้อนแบบแผดเผาสุดๆ แต่เมื่อนึกได้ว่าคนบางคนด้านนอกนั่นคือคนที่ทำให้เราเจ็บตัว เป็นคนที่เหยียบและข้ามหัวเราไป แนนเลยแอบสมน้ำหน้ามันไป และขอให้คนที่เหยียบแนนมันจมน้ำฝนตายไปซะ หึหึ (นางร้ายดีจิงๆ)  จากนั้นพอใกล้ๆเวลาเทพมา ทุกคนก็เริ่มตื่นตัว ยืนเกาะรั้วและร้องตะโกนดงบังชินกิกันก้องไปทั้งห้าง ฟังดูแล้วมันน่าขนลุกมากมาย และเวลาสำคัญก็มาถึง........

เมื่อดงบังมาถึงก็จะต้องรับช่อดอกไม้ตรงลานด้านล่างและเดินบันไดเลื่อนวนขึ้นมาเรื่อยๆ จนถึงทางเชื่อมระหว่างสยามเซ็นต์และลานพารากอน ซึ่งเป็นจุดที่พวกแนนยืนกันอยู่ เมื่อได้ยินเสียงกรี๊ดดังเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อยๆก็ยิ่งตื่นเต้น เป็นปีแล้วนะที่ไม่ได้เห็นหน้าน้องๆตัวเป็นๆ ไม่ได้เห็นหน้าคิมแจจุงตัวจริงเสียงจริง และเวลาที่รอคอยก็มาถึงเมื่อเทพทั้ง 5 เคลื่อนตัวบนบันไดเลื่อนมาถึงตรงชั้นที่แนนยืน....

นำมาด้วยเทพองค์สุดท้อง ชิม ชางมิน กับผมทรงใหม่กระชากใจออมม่า และนูน่าแถบนั้นให้ตายคากรงกันไปเลยทีเดียว (ไม่อยากบอกว่าปกติจะไม่ค่อยเห็นชางมิน แต่เที่ยวนี้น้องมินดึงดูดสายตามากๆ เห็นเป็นคนแรกและทำเอานิ่งค้างไปเลย 555+) ต่อจากนั้นเป็นเทพแห่งความแข็งแรง ความเป็นผู้นำ และความยุติธรรม(เทพแห่งเมะทั้งปวง) ท่านเทพจอง ยุนโฮ อ๊ากกกกกกกกก นี่ก็หล่อสุดๆๆ หล่อไม่พอแฟนเซอร์วิสดีอีก ทำเอาแนนลืมดูแจจุงไปเลย ก็ท่านเทพยุนโฮเล่นโบกมือทักทายแฟนๆดั่งนางงามเพิ่งได้รับมงกุฎซะขนาดนั้น 555+ ต่อมาก็คือท่านเทพแห่งความสวยงาม ความอ่อนโยน (ความเป็นศรีภรรยาที่ดี และความแรงไม่มีที่สิ้นสุด ท่านเทพแห่งเคะทั้งปวง) ท่านเทพคิมแจจุง กรี๊ดดดดดดดดดดดด  ท่านช่างสวยงาม อ่อนหวานอะไรเยี่ยงนี้ เดินไปเขินไป ม้วนไป อ๊ายย แถมสว่างยังกะเอานีออนติดเอาไว้ หน้าขาว ผมทองอมส้ม เสื้อขาวสว่าง(ยี่ห้อลาครอส หุหุ แอบเห็นตะเข้นอนขวางคลองอ้าปากอยู่) ทำเอาแนนค้างไปเลย อ๊าย แจจุงที่รัก ทูนหัวของบ่าว (555+ ยืมคำเพื่อนเจี๊ยบมาใช้) แต่ขอนิดนึงจะเขินไรนักหนา มัวแต่ม้วนอิชั้นเลยไม่ได้สบพระพักต์นั้นแบบเต็มๆตาเลย (อิแนนเซ็ง) และเทพ 2 องค์ต่อมา (ท่านทั้งสองเดินเคียงกันมา) คือท่านเทพแห่ง sex appeal (เทพแห่งลานกว้าง) ท่านเทพปาร์ค ยูชอน และ ท่านเทพความแห่งน่ารัก สดใส และเสียงหัวเราะอันทรงพลัง ท่านเทพคิม จุนซู หุหุ ซึ่งเทพทั้งสองนี้ ข้าพเจ้าต้องขออภัยเป็นอย่างยิ่งที่ไม่ได้เห็นเต็มสองตาเพราะมัวแต่หลงในรูป รส กลิ่น เสียง ของท่านเทพสามองค์แรกจนสติเลือนหายไปสิ้น T-T

ทั้งนี้ทั้งนั้นเรามาเล่าถึงโมเมนต์เฉพาะตนกันดีก่า 555+ อันนี้ได้มาเต็มๆ อันเนื่องจากป้าจิ๋มได้ไปสั่งผลิตป้ายไฟขนาด 1 เมตรมาเซ่นไหว้ท่านเทพยุนโฮ และเมื่อรวมกันป้ายไฟสีเขียวอันก่อนของป้าจิ๋มก็ทำเอาท่านยุนโฮอดไม่ได้ที่จะหันมามองเมื่อเดินผ่าน (ก็ทั้งชั้นมีป้ายไฟแค่สามอัน ป้ายยุน 2 อัน(ของป้าจิ๋ม) และป้ายแจจุงของอิชั้น) ท่านยุนก็มองป้ายไฟไปทีละป้าย สาบานว่ายุนมองจิงๆ เพราะดวงตาของท่านสะท้อนแสงไฟของหลอดไฟแต่ละสีออกมากันเลยทีเดียว จนกระทั่งมาถึงป้ายของอิชั้น (สีน้ำเงิน) มันเกิดความแตกต่างออกไปครับ ยุนมองและดวงตาก็เบิ่งโตขึ้นเล็กน้อย พร้อมห่อปากคล้ายอุทานคำว่า "อุ" 555+ ทำไมคะท่าน ที่อึ้งนี่เพราะป้ายไฟแสงมันแสบตา หรือว่าเพราะมันเป็นป้ายแจจุงกันค้า (อิอิ ยุนแจครองโลก) แต่คนที่อยากให้มองนี่ดิไม่มองเล้ย คุณค้า ป้ายคุณนะคะ มองหน่อยสิค้า T-T

แต่พี่น้องเล่ามาว่าแจหันมามองนะ แต่แนนไม่เห็นเอง อ๊ายยยยยย จะบ้าตาย พี่น้องบอกว่าก็นึกว่าแนนมองอยู่ เห็นได้ยินเสียงเรียกแจจุง แจจุง ฮืออT-T คือแบบว่าตะโกนเรียกแจก็จิง ถือป้ายแจก็จิง แต่แจไม่เล่นด้วยซักทีเลยหลงหลุมยุนไปเลย โฮๆๆๆๆ T-T คิมแจจุง เค้าขอโทษษษษ

อ้อ อีกอย่างเกวบอกว่าเห็นท่านเทพปาร์คเอามือจับตรงเอวเทพเซียเพื่อให้เดินไปพร้อมกันด้วย กี๊ดดดดด โอ้...วายยยยยยยยย

หลังท่านเทพผ่านพ้นไป พวกเราเหล่าสามัญชนก็ใส่ตีนหมาโกยไปรถไฟฟ้าทันทีเพื่อดูท่านเทพ ณ ลานพารากอน (ดูดิ๊ก่อนเทพมาฝนตกแทบตาย พอเทพมาถึงฝนหยุดซะงั้น เชื่อเค้าเลย - -")

ณ ลานพารากอน ยุนแจกระจายยยยยย ช้างแดงสื่อรัก และคิมแจจุง คุณจะมองจองยุนโฮอีกนานมั้ยค้า มองเข้าไป แล้วเรื่องจุดส้มๆบนเสื้อยุนอีก อ๊ายย คุณคิมแจจุงคะ คุณเห็นได้อย่างไร จุดเล็กขนาดนั้นคุณเห็นได้อย่างไรค๊า

ภาพประกอบความ โอ้....วายยยยยยย (ร้องทำนอง Heart mind and soul)

จากนั้นขึ้นรถไฟฟ้าไปโรงแรมดุสิต แต่ แป้กครับ 555+ ดงบังยังอยู่สยามและดูท่าจะไม่กลับโรงแรม เราจึงย้อนกลับไปที่สยามเซ็นต์อีกครั้ง และรอจนน้องๆสัมภาษณ์เสร็จและ แนนก็ได้เห็นแจจุงอีกครั้ง 555+ คราวนี้แจจุงคนเดียวล้วนๆ ไม่มีคนอื่นมาปน (เพราะไม่เห็นใครเลย) น้องๆเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้ว ชุดนั้นเลย เสื้อลายขวางของคิมแจจุงที่ใส่ไปคอนไต้หวัน 555+ น้องเดินตรงมาพร้อมกับรอมยิ้มนางฟ้า ทำเอาวิญญาณหลุด และพอดูตรงนั้นจบก็รีบตามไปสนามบิน ระหว่างทางโทรหาฟ้า ฟ้าบอกว่าน้องไปโรงแรมโนโวเทลแอร์พอร์ต ก็เลยรีบตามไป แต่ก็นะน้องคาอินอ่ะ ที่โรงแรมก็ไม่เห็นไรหรอก แต่ก็ยังดีได้ไปคุยกับสต๊าฟของงานนี้ ก็บอกเค้าถึงข้อควรปรับปรุงต่างๆ เค้าก็ดีนะ รับฟังหมด(แต่ไม่รู้จะทำตามมั้ย) แต่อย่างน้อยก็ยังดีที่ยังมีว๊อยด์จากพวกเราไปถึงคนจัดงานบ้าง

จบทริปการกลับมาของเทพเจ้า แม้การมาครั้งนี้ ตอนแรกจะทำให้อารมณ์เสียและนอยด์ไปบ้าง แต่เมื่อเทพมาทุกอย่างก็โอเคนะ ได้เต็มที่เหมือนกัน เห็นในระยะประชิดดี 555+

สุดท้าย จากวันนั้นทุกคนคงเห็นพลังของแคสซี่ไทยกันแล้ว แม้แต่เราที่เป็นแฟนคลับยังขนลุกกับจำนวนคนอันมากมายมหาศาล เราก็อยากให้แคสซี่ทุกคนแสดงพลังอย่างเดียวกันในความเป็นคนไทย ตอนนี้มีหลายกระแสโจมตีพวกเรามากๆ ซึ่งทุกคนก็พอรู้กันอยู่แล้ว ก็อยากให้เราลบคำสบประมาทเหล่านั้นไปให้ได้

ตอนนี้ในหลวงของพวกเรากำลังประชวร เราก็อยากให้แคสซี่ทุกคนแสดงพลังร่วมลงนามถวายพระพรแก่พระองค์ท่าน ร่วมกันทำความดีถวายแก่ในหลวงของเรา เจ้าเหนือหัวของเรา ให้ทุกคนได้เห็นว่าถึงเราจะรักดงบังแต่เราก็เป็นคนไทย หัวใจไทย และเป็นคนของกษัตริย์แห่งแผ่นดินไทย

edit @ 20 Oct 2007 02:10:01 by ~pakarang~